ZAGROŻENIE PODCZAS LECZENIA

Udając się na leczenie ufamy, że naszą sprawą będą zajmować się specjaliści. Zdarzają się jednak przypadki, że wskutek źle zdiagnozowanej choroby, złego leczenia, czy zaniedbania, nasze zdrowie oraz życie zostało poważnie zagrożone.

Odpowiedzialność lekarza i placówki za błąd

W przypadku, kiedy mamy do czynienia z błędami medycznymi odpowiedzialność za szkody ponoszą lekarz, szpital lub inny zakład opieki zdrowotnej albo solidarnie dwa podmioty. Ich odpowiedzialność oparta jest na wielu przepisach wynikających z prawa karnego i cywilnego, a także odpowiedzialności zawodowej lekarza opartej o ustawę o izbach lekarskich i ustawę o zawodach lekarza i lekarza dentysty.

Odpowiedzialność odszkodowawcza z tytułu błędów medycznych zaliczana jest do drugiej z wymienionych wyżej gałęzi prawa, to jest prawa cywilnego. Jest to odpowiedzialność majątkowa. Główną funkcją tej odpowiedzialności jest kompensacja, czyli wyrównanie uszczerbku doznanego przez poszkodowanego w dobrach prawnie chronionych. W przypadku szkody majątkowej na osobie odpowiedzialność ta zazwyczaj przybiera formę restytucji pieniężnej. Natomiast w sytuacji powstania szkody niemajątkowej (krzywdy) poszkodowany może żądać zadośćuczynienia pieniężnego za doznane cierpienia fizyczne i psychiczne.

Przesłankami odpowiedzialności lekarza lub placówki medycznej, które trzeba udowodnić w toku postępowania są:
- wina - czyli naruszenie zasad prawidłowego postępowania wynikających z reguł aktualnej wiedzy medycznej i standardów medycznych;
- szkoda - czyli uszczerbek w dobrach chronionych pacjenta, który może przybierać postać szkody majątkowej bądź niemajątkowej (krzywdy);
- adekwatny związek przyczynowy pomiędzy zawinionym działaniem bądź zaniechaniem lekarza oraz szkodą, którą został dotknięty pacjent.

 

WOJEWÓDZKA KOMISJA DS. ORZEKANIA O ZDARZENIACH MEDYCZNYCH

Od 01.01.2012 roku osoby poszkodowane w wyniku błędu medycznego mają możliwość dochodzić swoich praw za sprawą Wojewódzkich Komisji ds. orzekania o zdarzeniach medycznych. Jest to alternatywna droga do procesu sądowego, jednak nie wyklucza ona możliwości dochodzenia roszczeń przed sądem.

Zasady i tryb ustalania odszkodowania oraz zadośćuczynienia w sytuacji, gdy dojdzie do zdarzenia medycznego określa ustawa z dnia 6 listopada 2008 r. o prawach pacjenta i Rzeczniku Praw Pacjenta.
Niniejsza ustawa definiuje pojęcie zdarzenia medycznego jako:
1) Diagnoza, jeżeli spowodowała ona niewłaściwe leczenie albo opóźniła właściwe leczenie, przyczyniając się do rozwoju choroby;
2) Leczenie, w tym wykonanie zabiegu operacyjnego;
3) Zastosowanie produktu leczniczego lub wyrobu medycznego;
które były następstwem niezgodnym z aktualną wiedzą medyczną i doprowadziło u pacjenta do zakażenia biologicznego czynnikiem chorobotwórczym, uszkodzenia ciała lub rozstroju zdrowia albo jego śmierci.

Wnioski można składać w terminie 1 roku od dnia, w którym osoba składająca wniosek dowiedziała się o zdarzeniu medycznym, albo od śmierć pacjenta. Jednak termin ten nie może przekraczać 3 lat od dnia, w którym nastąpiło zdarzenie medyczne, które spowodowało szkodę bądź śmierć pacjenta.

Koszt, jaki ponosi wnioskodawca to 200zł. Potwierdzenie uiszczenia opłaty powinno być dołączone do wniosku składanego w Urzędzie Wojewódzkim. Wpłacona kwota podlega zaliczeniu na poczet kosztów postępowania przed Komisją.
Ponadto, gdy komisja orzeknie o braku zdarzenia medycznego w skład kosztów, które musi ponieść wnioskodawca wchodzą:
1)  Koszty podróży i noclegu oraz utraconych zarobków lub dochodów osób wezwanych przez komisję;
2) Wynagrodzenie za sporządzenie opinii (w razie potrzeby;)
Jeżeli komisja stwierdzi, że zdarzenie medyczne miało miejsce, wcześniej wspomniane koszty pokrywa ubezpieczyciel prowadzący szpital.

Komisja badająca zdarzenie musi do 4 miesięcy od dnia złożenia wniosku wydać orzeczenie w formie pisemnej o zdarzeniu medycznym lub jego brak.
W przeciągu 7 dni od orzeczenia Komisja przedstawia uzasadnienie swojej decyzji. W przypadku zastrzeżenia którejkolwiek ze stron mogą one złożyć w ciągu 14 dni wniosek do Komisji o ponowne rozpatrzenie sprawy. Komisja w przeciągu 30 dni rozpatruje złożony wniosek.

Kwota odszkodowania i zadośćuczynienia w przypadku zakażenia biologicznego oraz uszkodzenia ciała lub rozstroju zdrowia nie może przekroczyć 100 000zł. Natomiast w przypadku śmierci pacjenta kwota ta nie może być wyższa niż 300 000zł. Podczas składania wniosku wnioskodawca określa wysokość odszkodowania lub zadośćuczynienia, jakie chce uzyskać od podmiotu odpowiedzialnego. W praktyce rzadko się zdarza, że ubezpieczyciel akceptuje podaną kwotę i proponują swoją znacznie zaniżoną.

W sytuacji, gdy Komisja wyda dla wnioskodawcy pozytywna decyzję i orzeknie, że zdarzenie medyczne miało miejsce ubezpieczyciel szpitala podaje propozycję odszkodowania lub zadośćuczynienia. Wnioskodawca w przeciągu 7 dni musi się do decyzji ustosunkować. W przypadku akceptacji, ubezpieczyciel wypłaca zaproponowaną kwotą. Jednak w tym przypadku wnioskodawca zobowiązuje się, że nie będzie dochodził wyższych roszczeń finansowych na drodze sądowej.
Natomiast w przypadku, gdy wnioskodawca uzna, że kwota jest za niska i nie przyjmie zaproponowanej sumy może dochodzić wyższego świadczenia przed sądem.